„Soli deo gloria”. Smolarnia i Nowa Wieś Prudnicka mają taki sam dzwon
W marcowym wydaniu Tygodnika Prudnickiego (Nr 10, 9.03.2022 r., s. 10) ukazały się wyniki konkursu „Mój rodzinny zabytek”. II miejsce w kategorii pierwszej – uczniowie klas IV-VIII – zdobyła Anna Gorek z Nowej Wsi Prudnickiej (niem. Neudorf), która na konkurs wysłała zdjęcie i opis dzwonu, jaki znajduje się w tej miejscowości.
Jakie było moje zdziwienie, gdy w opisie pracy przeczytałem: „Sam dzwon, który jest elementem dzwonnicy został odlany w 1794 roku w ludwisarni S. B. Mager w Nysie. Widnieje na nim napis: SOLI DEO GLORIA (Chwała tylko Bogu). Na dzwonie umieszczona jest również płaskorzeźba ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa oraz imiona św. Jana i św. Pawła wraz z ich podobiznami”.
Okazało się więc, że dzwon jaki znajduje się w Nowej Wsi Prudnickiej, jest dokładnie taki sam, jaki wisi na poddaszu dzwonnicy w Smolarni. Smolarski dzwon również odlał ludwisarz S. B. Mager z Nysy i też miało to miejsce w 1794 r. Znajduje się na nim ta sama inskrypcja oraz podobizny tych samych świętych – jak na dzwonie z Nowej Wsi Prudnickiej.
Poniżej: tekst z pracy konkursowej opublikowanej w Tygodniku Prudnickim.
Dzwonnica w Nowej Wsi Prudnickiej. Nowa Wieś Prudnicka to moja rodzinna miejscowość. Powstała w 1300 r. (Nova Villa) jako osada należąca do folwarku. Położona jest w zachodniej części obszaru gminy Biała. W 1794 r. mieszkańcy Nowej Wsi postanowili w swojej miejscowości ustawić dzwonnicę. Sam dzwon, który jest elementem tej dzwonnicy został odlany w 1794 roku w ludwisarni S.B. Mager w Nysie. Widnieje na nim napis: SOLI DEO GLORIA (Chwała tylko Bogu). Na dzwonie umieszczona jest również płaskorzeźba ukrzyżowanego Jezusa Chrystusa oraz imiona św. Jana i św. Pawła wraz z ich podobiznami.
Zgodnie z informacjami uzyskanymi od mojej prababci, mieszkańcy długo zastanawiali się w której części ją usadowić. Mieszkańcy zdecydowali jednak, że centrum naszej wioski będzie idealnym miejscem na tę dzwonnicę. Mieli rację, bo dzięki swojemu położeniu, dźwięk dzwonu słychać w całej wsi i na okolicznych polach. Na posesji na której została ustawiona dzwonnica mieszkali zawsze moi przodkowie, a w chwili obecnej mieszkam tam ja z rodzicami, rodzeństwem i dziadkami. Jestem z tego bardzo dumna. Wiejski dzwon stoi w godnym miejscu. Służy mieszkańcom naszej wsi od wielu lat. Według relacji mojej prababci i przedwojennych mieszkańców naszej wsi, dźwięk dzwonu można było usłyszeć codziennie o godzinie 6:00, 12:00 i 18:00. Nikt wtedy nie miał zegarka, a mieszkańcy mogli się wówczas zorientować jaka jest pora dnia, szczególnie wtedy gdy trwały prace polowe. Głos dzwonu był częstym wyznacznikiem powrotu ludzi z pracy w polu do domu na obiad bądź do innych obowiązków związanych z obrządkiem zwierząt domowych. Tradycja ta trwała do późnych lat siedemdziesiątych.
Miejscowa dzwonnica służyła również do ostrzegania okolicznych mieszkańców w przypadku pożarów lub innych wypadków. Z uwagi na to, że w naszej miejscowości nie ma kościoła, dzwonnica służyła i do dziś służy do celów rytualnych. Dźwięk dzwonu przypomina nam o kolejnych ważnych dla naszych mieszkańców dniach: 19 maja, dzień św. Urbana patrona urodzajów, 18 lipca, rocznica gradobicia, które miało miejsce w Nowej Wsi Prudnickiej w 1939 r., 16 sierpnia, dzień św. Roch, patrona rolników. W te dni dzwon wzywa mieszkańców Nowej Wsi Prudnickiej na msze święte, które są odprawiane w/w intencjach. Do 2000 roku odbywały się one w kościele parafialnym pw. Jana Chrzciciela w Solcu. Od 2000 roku nabożeństwa odbywają się w wyjątkowej i pięknej Grocie Lurdzkiej w naszej miejscowości.
Postanowiłem skontaktować się z rodziną autorki i tak – dzięki uprzejmości jej mamy, pani Sabiny (która jest również autorką poniższych zdjęć) – udało mi się pozyskać zdjęcia tegodzwonu. Potwierdzają one jednoznacznie, że dzwon z Nowej Wsi Prudnickiej wygląda dokładnie tak samo jak ten ze Smolarni. Można by wręcz rzec, że jest jego bratem bliźniakiem.
